ชีวิตกึ่งสำเร็จรูป

ที่โอซาก้า ปี 1938 ฟุกุจังเริ่มทำงานเป็นพนักงานรับโทรศัพท์ และเพียงแค่ได้พูดคุยกันครั้งแรก ชีวิตของเธอก็ผูกพันกับมันเปไปตลอดกาล

หลังจากแม่ล้มหมดสติด้วยอาการปวดท้อง ฟุกุจังก็ไม่มีสมาธิกับการทำงานเลย จนเผลอโอนสายของมันเปไปหาแขกผิดคน

ฟุกุจังและคัตสึโกะคาดคั้นถามแม่เรื่องอาการปวดท้องที่ดูมีพิรุธ ขณะเดียวกัน มันเปซึ่งกำลังมีปัญหาเรื่องยอดขายก็ได้พบกับคาจิตานิผู้ลึกลับ

ระหว่างที่กำลังเตรียมเซอร์ไพรส์สำหรับงานแต่งงานของซากิ ฟุกุจังก็ได้พบมันเปอีกครั้ง โดยเขาได้อวดสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่ล่าสุด นั่นคือเครื่องฉายให้เธอเห็น

สามปีต่อมา ขณะที่ฟุกุจังกำลังทำงานในงานเลี้ยงอาหารค่ำของหอการค้า เหตุขัดข้องเล็กน้อยทำให้เธอได้พบบุคคลคุ้นหน้าคุ้นตา

ระหว่างกลับบ้านหลังจากไปเยี่ยมซากิที่กำลังป่วย ฟุกุจังได้พบมันเปซึ่งชวนเธอออกเดต และในระหว่างการเดต ทั้งคู่ก็ตระหนักว่าการพบกันครั้งแรกอาจเป็นสิ่งที่โชคชะตากำหนดไว้

มันเปทำให้ทั้งตัวเองและฟุกุจังตกตะลึง เมื่อเผยความในใจออกมา ขณะเดียวกัน ซึสึยังคงคะยั้นคะยอให้ลูกคนสุดท้องไปพบแม่สื่อ

ฟุกุจังกลับถึงบ้านอย่างสุขใจหลังเดตกับมันเป แต่พอถึงบ้านก็ทะเลาะกับซึสึ ซึ่งไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์นี้ เพราะมันเปเปิดบริษัทของตัวเอง ซึ่งเป็นอาชีพที่ไม่มั่นคง

ฟุกุจังและซึสึคอยดูแลซากิ หลังจากที่เธอหมดสติและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นวัณโรค มันเปพยายามติดต่อโรงพยาบาลเฉพาะทาง แต่กลับถูกซึสึปฏิเสธ

อาการของซากิเริ่มดีขึ้น แต่ฟุกุจังไม่ได้พบหน้ามันเปมาหลายสัปดาห์ เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ทาดาฮิโกะจึงวาดภาพดอกซากุระ เพื่อมอบให้แก่พี่สะใภ้ที่นอนติดเตียง