Jeśli świat jest sceną, to gdzie jest garderoba?

Początkujący reżyser teatralny Mitsunari Kube zostaje wyrzucony ze swojej trupy. Spacerując bocznymi uliczkami Shibuyi, odkrywa podejrzanie wyglądający teatr.

Kube dostaje pracę jako oświetleniowiec w teatrze WS. Jednak gdy detektyw Ose aresztuje tancerkę Mone w środku przedstawienia, placówce grozi zamknięcie.

Kube gorączkowo przerabia sztukę Szekspira dla teatru WS. Horai i Rika udzielają mu kilku rad, które wywołują u niego wybuch złości.

Teatr przygotowuje się do premiery „Snu nocy letniej”. Juri, kapłanka świątyni Happun, wyznaje, że chce opuścić dzielnicę.

W dniu premiery spektaklu „Sen nocy letniej” na scenie odbywa się religijna ceremonia oczyszczenia, która ma zapewnić pomyślność i ochronę.

W Teatrze WS oczarowany Kube nie może uwierzyć, że znany aktor szekspirowski Reizaburo Koreo chwali jego występ — i z entuzjazmem zaprasza go na afterparty.

Po zaangażowaniu Koreo Kube śmiało oznajmia kierownikowi i jego żonie, że teatr wystawi „Opowieść zimową” w następnym tygodniu.

Podczas odgrywania sceny w „Opowieści zimowej” Koreo i Kento zostają nagle wygwizdani przez jednego z widzów: byłego kochanka Riki, Toro.

Kube mówi Rice, że ma nadzieję wystawić „Hamleta”, gdy teatr wróci na właściwe tory. Tymczasem w świątyni Juri nie może przestać myśleć o Rice i Kube.

Oczarowany Kube jest podekscytowany rozmową z cenionym reżyserem Yukio Ninagawą. Później Kube i Asano stawiają czoła właścicielce teatru Jessie Saiga.