To nie do wiary

Gdy w Japonii nagle pojawiają się gigantyczne otwory, pewien mężczyzna twierdzi, że prowadzą one do zbawienia. Jego zwolennicy przygotowują się do wkroczenia w nieznane.

Sugaya wspomina poznaną na zajęciach karate dziewczynę, w której kochał się w dzieciństwie i którą niespodziewanie spotkał jeszcze kilka razy w późniejszym życiu.

Matsuoka opowiada o spotkaniu w muzeum, w którym pracowała, dwóch kobiet o tym samym nazwisku i mówi, że chciała, aby się poznały.

Aoyama opowiada o przeprowadzce z Wielkiej Brytanii do Japonii, gdy była mała, i o tym, jak matka zapisała ją na lekcje baletu, aby pomóc jej się odnaleźć.

Watanabe opowiada, że korzystał z pomocy matki, gdy przygotowywał się do egzaminu adwokackiego, ale został zmuszony do podjęcia pracy, gdy skończyły się pieniądze.

Następny zabiera głos Shingo, który odniósł sukces jako konsultant ds. mediów społecznościowych, a później pracował nad projektem public relations dla dużego hotelu.

Iguchi mówi, że była bardzo ciekawskim dzieckiem. Opowiada, jak gdy była sama w domu, do jej drzwi zapukała nieznajoma kobieta z sąsiedztwa.

Okamoto opowiada sen z dzieciństwa, w którym razem z rodziną złożył letnią porą wizytę mieszkającej na prowincji babci.