Maniac

Owen, u którego rozpoznano schizofrenię, jest czarną owcą bogatej rodziny Milgrimów. Po utracie pracy postanawia wziąć udział w badaniu klinicznym testującym nowy lek.

Gdy zapasy leków się kończą, Annie postanawia je odstawić, ale już niedługo potem używa szantażu, by dostać się na badanie eksperymentalnego leku firmy Neberdine.

Muramoto zauważa niespójności w danych Annie i Owena. Pyta więc mężczyznę o jego najgorszą traumę — a ten opisuje przyjęcie zaręczynowe swojego brata.

Po zażyciu pigułki B Annie i Owen trafiają w środek skomplikowanego przekrętu na Long Island lat 80. Kluczową rolę odgrywa w nim pewien lemur.

Annie i Owen to teraz Arlie i Ollie — kanciarze biorący udział w seansie spirytystycznym w tajemniczej rezydencji Neberdine w latach 40.

Azumi zdradza Jamesowi całą prawdę o wadach badania i nakłania go, by zadzwonił do swojej matki — uznanej terapeutki, z którą ten nie utrzymuje już kontaktu.

Owen i Annie łykają pigułkę C i już niewiele ich łączy — on jest gangsterem, a ona trafia do świata fantasy, gdzie zostaje przewodniczką chorej elfiej księżniczki.

Annia i Ellia kontynuują swoją misję, a gangsterski ojciec Owena zmusza go do obrony mafijnej rodziny. Greta rozmawia z pogrążoną w depresji Gertie.

Owen i Annie spotykają się ponownie. On jest okrytym hańbą islandzkim szpiegiem, a ona pomagającą mu agentką CIA. Greta prosi, by James zakończył badanie.

Pacjenci zostają zwolnieni do domów. James i Azumi odpowiadają przed dyrektorem Neberdine. Owen i Annie rozchodzą się każde w swoją stronę — ale tylko na chwilę.